آخرین نفس

كسي از من نپرسيد كه چرا در اوج جواني
موهاي سرم سفيد شده
يا چرا پيچ و خم زندگي در اين سن كم
در پيشاني من نمايان شده
براي صداي دل عزيزانم احترام خاصي قايل بودم
اما كسي صداي بلند شكستن دل مرا نشنيد
هرگز نخواستم از غصه هايم برايشان بگويم
اما هميشه گوش شنواي غمهاي ديگران بودم
دل پر درد من ديگر به اين چيزها عادت كرده
به فريادهاي خاموش
به آرام آرام شكستن
به گريه هاي شب هنگام
در زير نور ماه
به تنها رفتن در راه

چه زيباست بخاطر تو زيستن

و براي تو ماندن . . . به پاي تو بودن . . . و به عشق تو سوختن

و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن و براي تو گريستن

اي کاش مي دانستي بدون تو مرگ گواراترين زندگيست!

بدون تو و به دور از دستهاي مهربانت زندگي چه تلخ و ناشکيباست

چه زيباست به خاطر تو زيستن . . .

ثانيه ها را با تو نفس کشيدن

زندگي را براي تو خواستن

چه زيباست عاشقانه ها را براي تو سرودن

بدون تو چه محال و نا ممکن است زندگي!

چه زيباست بي قراري براي لحظه ي آمدن و بوئيدنت

براي با تو بودن و با تو ماندن ، براي با هم يکي شدن

کاش به باور اين همه صداقت و يکرنگي مي رسيدي

اي کاش مي دانستي مرز خواستن کجاست

و اي کاش مي ديدي قلبي را که فقط براي تو مي تپد . . .

به امیدی که تو بر خواهی گشت

پای هر پنجره٬مات٬

مینشستم به تماشا ٬تنها

گاه بر پرده ابر

گاه در روزن ماه

دور٬تا دورترین جاها میرفت نگاه

باز میگشتم تنها٬ هیهات!

چشمها دوخته ام بر در و دیوار هنوز

به تو نزدیکترم٬میدانم

یک دو روزی دیگر

از همین شاخه لرزان حیات

پرکشان سوی تو می آیم باز

دوستت دارم

                  بسیار٬

                           هنوز...